1
و در خصوص شابّه مستقيمة الحيض اگر بعد از طلاق در سه ماه، يك دفعه حيض ديد [و] بعد از آن نديد، مروى است كه صبر مىنمايد تا نه ماه از طلاق، يعنى براى دفع احتمال حمل، بعد سه ماه ديگر را عده مىگيرد يا آنكه به وضع حمل كه ظاهر باشد عده او منقضى مىشود، پس از آن ازدواج مىنمايد اگر خواست و عمل به آن مشهور و در موضوع خاص كه حره است، احوط است، و در غير آن عمل به قاعده اسبقيت اقراء يا سه ماه مىشود با ملاحظه فرق بين حرّه و امه در اقراء و در شهور. و اين قسم كه سه ماه متصل به طلاق حيض نمىبيند مخصوص به اسم «مسترابة الحمل» است، و غير اين به اسم «مسترابة الحيض».
اگر بعد از طلاق يك مرتبه حيض ديد پس بسن يأس رسيد، اكمال مىنمايد عده را بعد از يك حيض به دو ماه؛ و هم چنين اگر دو مرتبه حيض ديد پس يائسه شد، اكمال به يك ماه مىنمايد. اگر بعد از طلاق به يك لحظه يا بيش از آن به يأس رسيد، احوط اعتداد به سه ماه يا تكميل سه ماه است اگر عدهاش سه ماه بوده.
اگر مستقيمة الحيض مبتلى به استمرار خون شد، رجوع به عادت سابقه مىنمايد و با آن انقضاى عدّه تشخيص داده مىشود؛ و اگر عادت نداشت [يعنى] مبتدئه يا مضطربه يا ناسيه بود، به صفات مراجعه مىنمايد و تشخيص حيض و انقضاى عدّه مىنمايد. و اگر به اين وسيله امتياز نبود و تشخيص ممكن نشد، رجوع به عادت زنهاى خودش مىنمايد از اقرباء و اقران به ترتيبى كه در محلّش مذكور است. واگر اختلاف داشتند، به سه ماه از حين طلاق اعتداد مىنمايد اگر چه عادتش در بيش از سه ماه است.