فصل هشتم

عدّه و اقسام آن

1. معناى عدّه و شرايط تحقّق آن

 ☐ كلام در عده‌ها است

و آن ايام تربّص زن است از مفارقت زوج يا صاحب وطى محترم، به فسخ يا طلاق يا موت يا زوال شبهه، چه حرّه باشد يا امه. و در امه موطوئه به ملك به «ايام استبرا» ناميده مى‌شود.

 ☐ غير مدخول بها عدّه ندارد مگر در صورت وفات زوج

زن غير مدخول بها در قُبُل يا دُبُر، عده بر او نيست، چه آنكه بينونت به طلاق باشد يا فسخ، يا بخشيدن مدت در منقطعه، مگر در صورت وفات زوج كه عده ثابت است.

 ☐ ميزان تحقق دخول

و دخول در عده، همان است كه در غسل و مَهر است، [يعنى] محقّق مى‌شود به ادخال حشفه اگر چه انزال به حسب فعليّت يا شأنيّت نباشد؛ و فرقى بين وطى كبير و صغير و قصدى و غير آن و خصىّ و غير آن با تحقق ايلاج نيست.

و در مساحقه مقطوع الذكر سليم الانثيين، تأمل است، اظهر عدم اعتداد است.