1
اگر چهار زن را طلاق داد در حال مرض و چهار زن ديگر را نكاح كرد و دخول به آنها نمود، پس از آن وفات در مرض كرد، همه هشت زن در ربع شريكند و بالسويّه ارث ميبرند، و اگر ولدى براى ميّت بود، در ثُمن اشتراك دارند. و اگر چهار زن ديگر را هم نكاح و دخول نمود، همه شريك در ربع يا ثمن خواهند بود.
اظهر اختصاص حكم خاص طلاق مريض است به صورت وفات به سبب مرض مستمر از زمان طلاق؛ پس اگر به سبب ديگرى ـ مثل قتل در زمان مرض مستمر مذكور ـ وفات كرد، حكم طلاق مريض مترتب نمىشود. ملحق نمى شود به مرض در احكام مخصوصه طلاق مريض، ساير احوال و اعذار؛ و ملحق نمىشود فسخ به طلاق. و هم چنين طول نزع، ملحق به مرض قبل از فوت نيست بنابر وجهى، و اظهر اولويت از مرض است در حكم طلاق مريض به جهت اقربيت به موت.