و نقصان خلقت يا محجوريّت، در وجوب انفاق بر قريب، معتبر نيست.

 ☐ طفل قادر بر كسب

و در طفل قادر بر تكسب براى نفقه خود يا بعض آن در صورت حصول اذن از ولى شرعى، جارى است آنچه ثابت است براى غير طفل اگر مكتسب بالفعل نباشد اگر چه قادر بر اكتساب باشد.

 ☐ عدم مانعيت فسق و كفر از وجوب انفاق

و فسق و كفر در قريب فقير، مانع از وجوب انفاق نيست؛ و وجوب قتل بعضى از كفار، منافى با ايجاب انفاق مادام [كه] مقتول نشده است نيست، مگر آنكه جايز باشد اتلاف او به هر طورى كه ممكن باشد.

و نفقه مملوك قريب، بر مالك است نه بر قريب، مگر با امتناع مالك از انفاق.

و قدرت بر انفاق و وصول نوبت به انفاق به قريب ـ چنانچه گذشت ـ معتبر است در تكليف به انفاق.

 ☐ وجوب تكسّب

و واجب است تكسّب مقدور براى حفظ نفس از تلف؛ و هم چنين در تحصيل نفقه زوجه واجب النفقه؛ و در ساير اقارب، اقرب وجوب است.

و با مثل ضيافت در قريب، اطعام بر او ساقط است، به خلاف زوجه.

 ☐ تزويج واجب النفقه

و اعفاف واجب النفقه به تزويج و نحو آن واجب نيست مگر آنكه به حدّ مؤدّىِ به مرض برسد كه حكم معالجه و دوا را دارد، نه حكم نفقه واجبه.

 ☐ نفقه همسر پدر يا فرزند

و هم چنين نفقه زوجه اب يا ابن، واجب نيست مگر اينكه به منزله خادم و مركوب،