1
7. اگر بر زن دَين داشت و امتناع از اداى آن كرد با ايسار، مىتواند مقاصّه نمايد حق هر روز را در همان روز. و با اِعسار زن جايز نيست، زيرا قضاى دين از فاضل قوت شبانه روز است، مگر آنكه هر دو راضى بشوند.
8 . فرمودهاند: نفقه نفس مقدم است بر نفقه زوجه (و در اينكه تقدم تمام بر تمام باشد در مقابل توزيع نفقه شبانه روز، يا تقدم بعض بر بعض، يا لزوم در وقت واحد، و اينكه تقدم وجوبى باشد در مقابل جوازى، تأمل است)؛ و نفقه زوجه كه حق مالى ثابت در ذمّه است ـ در غنى و فقر زوجه يا غنى و فقر زوج ـ مقدم [است] بر نفقه اقارب كه مجرّد تكليف ادائى است.
پس فاضل از نفقه نفس در شبانه روز، صرف در زوجه؛ و فاضل از نفقه زوجه در شبانه روز، صرف در نفقه اقارب مىشود. و نفقه حاضره بر حاضره مقدم؛ و اما آنچه دَين شد، پس نفقه حاضره اقارب، بر دين زوجه از نفقه تقدم دارد.
نزديكانى كه نفقه آنها واجب است
واجب است نفقه ابوين، و آبا و امهات ايشان، و اولاد، و ابنا و بنات ايشان؛ و واجب نيست نفقه غير اينها از اخوه و اخوات و اعمام و اخوال اگر چه مستحبّ مؤكد است.
و معتبر است در وجوب انفاق بر قريب، فقر، به نحوى كه مانع است از اعطاى زكات به قريب واجب النفقه، و گذشت بيان حكم قادر بر اكتساب لايق به حال، مادام كه مكتسب بالفعل نباشد در زكات.