و واجب است پوشانيدن زوجه، در مقدار: آنچه از سرما و گرما حافظ و از تكشف قبيح در عرف و شرع، مانع باشد؛ و در كيفيّت: به نحو مذكور در اطعام.

 ☐ عدم قدرت زوج، بر نفقه لازمه

و اگر مرتبه مناسبه لازمه، مقدور زوج نشد، پس اگر اكتفا نمود زوجه به مقدور زوج فعلاً، حال معلوم است؛ وگرنه آنچه مقدور است لازم است، و در دَين بودن غيرِ مقدور، تأمل است، منشأ آن آنچه ذكر شد از اعتبار حال زوجين در تشخيص حد لازم است.

اگر در وقت نفقه واجبه آن را تسلّم كرد، مالك مى‌شود اگر چه آن را صرف در اكل ننمايد.

 ☐ رعايت عادت امثال در لوازم زندگى

و در فرش جلوس زن و خادمه او و وسايل رختخواب براى هر دو، ملاحظه عادت امثال و حال زوجين در مقدار و كيفيّت مى‌شود و با عرف وعادت امثال در بلد، تشخيص و تعيين مى‌شود.

و هم چنين در آلات طبخ، و ظروف تغذّى و شرب، به حسب كميّت و جنس و كيفيّت، ملاحظه عادت اهل بلد و عرف آنها مى‌شود به نحو متقدّم.

 ☐ آنچه براى بقاى خود زن لازم است

آلت تنظيفاتى كه شوهر مى‌خواهد بر او است؛ و آنچه براى بقاى خود زن لازم است مثل اجرت حمّام و حجامت و دواء لازم براى امراض، پس وجوب آنها بر زوج، محل تأمل است. و براى زوج است، منع زن از منفّرات مطلقا.

مسكن هم بايد مناسب زن باشد و لائق به حال هر دو باشد، چه استيجار يا استعاره يا تملك باشد.