و در استحقاق اجرت رضاعِ زايد بر بيست و يك ماه بدون موجب ضمان والد از قبيل اذن يا سكوت، تأمل است و مورد احتياط به صلح است.

 ☐ تقدم اُم در رضاع و فرض استيجار

و مادر طفل، احق به ارضاع ولد است اگر طالب زيادتى اجرت بر آنچه ديگرى حاضر است نباشد، وگرنه مى‌تواند والد، استيجار غيرِ مادر براى رضاع نمايد. و هم چنين با متبرعه اجنبيه كه با تبرّع ، مادر مقدم است بر اجنبى؛ و با عدم تبرّعِ مادر، مى‌تواند پدر طفل را تسليم به متبرعه نمايد.

و اگر عصيان كرد و تسليم والد براى استيجار به اقل يا دفع به متبرّعه نكرد، اظهر سقوط حق مادر است نسبت به زايد از اجرت ديگرى و نسبت به اصل اجرت در صورت تبرّع ديگرى.

اگر نزاع در وجود متبرعه كردند، اظهر تقدم قول مادر است تا آنكه والد اثبات نمايد وجود متبرعه يا راضى به اقل را، چه آنكه قبل از اتمام رضاع باشد يا بعد از آن.

مستحب است ارضاع صبىّ به لبن مادرش، و با مساوات در ساير خصوصيات، مادر بودن مرجّح است. و مستحب است براى مرضعه كه از دو پستان شير بدهد به طفل، نه از خصوص يكى.

حضانت

 ☐ حضانت مادر و شرايط آن

حضانت ـ كه حق حافظيت ولد است ـ براى مادر ثابت است و او احق است به حضانت ولد در مدت رضاع كه دو سال است، چه پسر باشد و چه دختر، در صورتى كه مادر ارضاع كند ولد را؛ و در غير اين صورت خلاف است.

و معتبر است در احقيت مادر به حضانت ولد، اينكه حرّه و مسلمه و عاقله و غير متزوّجه به غير والد طفل باشد.