تالیف: حضرت آیتالله بهجت 
سال چاپ: 1392 
موضوع: کتاب فقهی ـ تخصصی 
تعداد صفحات: 
کتاب
ها
/
جامع المسائل - جلد سوم
بازدید :
31
1
نكاح «شِغار»، محرّم و باطل است؛ و آن عبارت است از اينكه دو زن با دو مرد ازدواج نمايند، و مهر هركدام را تزويج ديگر قرار بدهند. و در صورت عدم دَور، يعنى [اينكه] فقط يك نكاح، مهر آن، نكاح ديگر باشد، رعايت احتياط ترك نشود.
اگر مهر در هر يك نكاح، غير از نكاح باشد، اگر چه نكاح با مهر، شرط و مشروط باشد، هر دو نكاح صحيح خواهد بود بنابر اظهر، مثل اينكه بعد از تبانى بر ازدواج دو زن به دو مرد با دو مهر و اشتراط هر نكاحى در ديگر، تزويج نمايد وكيل چهار نفر، هر زنى را به شوهرى به مهر معيّنى به نحو مذكور قبل از عقد، و قبول نمايد از جانب شوهرها؛ و هم چنين صحيح است اگر فقط در يك نكاح با مهر، نكاح ديگرى با مهر ، شرط شود.
و فرقى بين شرط نكاح و مهر در صحّت اشتراط نيست اگر چه در نكاحْ ايجاب خيار نمىنمايد بنابر اظهر، و در مهر مىنمايد، و در تكليف به عمل به شرط، مشترك مىباشند؛ و هم چنين است اگر تزويج كرد شخصى را با مهرى، و شرط كرد كسى كه حق شرط كردن را دارد بر طرف خودش، كه فلان زن را تزويج به او كند و اسمى از مهر نبرد، در صحّت نكاح و شرط و عدم ايجاب خيار در نكاح بلكه در مهر فى الجمله.
اگر گفت: «دختر خودم را به تو تزويج كردم، مشروط بر اينكه دختر خودت را به من تزويج نمايى و مهر او تزويج دخترم باشد»، نكاحِ مشروط كه مهرش نكاح نيست صحيح، و نكاحى كه شرط است باطل است اگر واقع بشود با آنكه مهر در آن، نكاح باشد، بنابر احتياط متقدّم در صورت عدم دَور.
