1
شد و ارتداد او ملى بود، بقاى نكاح مكشوف مىشود؛ و اگر مسلمان نشد، انفساخ آن مكشوف مىشود. و اگر فيما بين، وطى به شبهه اتفاق افتاد بدون علم طرفين به حرمت آن، و در عده مسلمان نشد، به واسطه كشف انفساخ از حين ارتداد ، محتمل است مهر ديگرى براى وطى به شبهه بر او ثابت باشد؛ به خلاف صورت تعقّب وطى جاهل، به اسلامِ در عده، كه چيزى بر او نيست، به جهت كاشفيّت اسلام از مصادفت وطى با زوجيّت.
و اگر ارتداد مرد، فطرى بود، انفساخِ به آن قطعى است، و وطى بعد از آن به شبهه، موجب مهر ديگرى است، و اثرى براى رجوع به اسلام او نيست.
و ارتداد زن هم مثل ارتداد مرد است نسبت به اسلام قبل از انقضاى عده و حكم وطى به شبهه، بدون فرق در آن بين ملّى و فطرى بنابر آنچه ذكر شده از قبول توبه او اگر چه فطرى باشد ارتداد او.
و اگر وثنيه اسلام اختيار كرد، پس زوج او ازدواج با خواهر او كرد قبل از اسلام خودش و عده منقضى شد با كفر زوج، ازدواج دوّم صحيح است، يعنى مانعى در اسلام ندارد اگر مانعى در دين او نباشد.