كامله. و احوط عدم احتساب بعض و مجموع است مگر بعد از اتمام عدد كه احتياط در احتساب است.

  شرط ششم: پى در پى بودن شير دادن از يك شير دهنده

شرط ششم: و بايد پى در پى باشد تمام رضعات از يك شير دهنده؛ پس اگر بعضى از رضعات از يك مرضعه تحصيل شد و بعضى ديگر از مرضعه ديگر تكميل شد، نشر حرمت بين مادر و اطفال نمى‌شود. و هم چنين اگر تكميل آن بعد از فصل رضاع زن ديگر به مرضعه اوّل باشد، ناشر حرمت نيست، به مقتضاى علامت بودن حد عددى و زمانى براى اثر، و اجماع و روايات.

و اگر رضاع محرِّم محقّق نشد، پس ناشر حرمت نيست رضاع كامل يك زن اگر متخلّل باشد در اثناى آن رضاع زن ديگر، بلكه غير رضاع هم از اكل، نه نسبت به مرضعه و نه نسبت به فحل و غير آنها.

و اما رضعه ناقصه مرضعه، كه در عدد داخل نيست، پس ظاهر عدم اضرار به تحقق عدد كاملى است كه در اثناى آن، اين رضعه ناقصه واقع شده است.

و فرقى نيست در عدم نشر، بين رضاع از يك زن به حدّ كمال با تخلل رضاع از زن ديگر، يا تكميل حدّ رضاع از زنهاى متعدد يك شخص.

بايد ارتضاع ناشرِ حرمت از پستان شيردهنده باشد به مكيدن سرپستان به نحو متعارف.

  شرط هفتم: عدم مانع از صدق «شير»

شرط هفتم: و بايد شير در دهان طفل، مخلوط به غير مستهلك در شير نباشد كه مانع از صدق شير باشد.

  شرط هشتم: حيات

شرط هشتم: و بايد شير دهنده و طفلْ هر دو زنده باشند، پس اعتبار به مرده در شير دهنده يا طفل نيست.