فصل اوّل[1]

اقسام و شرايط وصيّت

بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم

الحمد للّه‌ رب العالمين والصلاة على سيد الانبياء محمد وآله سادة الاوصياء

الطاهرين واللعن الدائم على اعدائهم اجمعين.

وصيت بر دو قسم است: «تمليكيّه» و «عهديّه».

  وصيّت تمليكيّه و احتياج آن به ايجاب و قبول

اوّل: تمليك شخصى يا صنفى است بعد از وفات، به نحو مشتمل بر تبرّع.

و آن محتاج به ايجاب وقبول است، يعنى مشروط است در تأثير در ملكيت، به تعقّب ايجاب به قبول متعلق به مضمون ايصاء و كاشف از تأثير آن در زمان تحقق موت.

و ايجاب آن محقّق مى‌شود به هر لفظى كه دلالت كند (اگر چه با ضميمه قرينه باشد) بر انشاى تمليك بعد از وفات؛ پس اگر «أوصيتُ» گفت، قيد «بعد الوفاة» لازم نيست؛ و اگر گفت: «هذا لفلان»، تقييد به ما بعد الوفاة لازم است، وگرنه اقرار است.

و در غيرمنازعه، محتمل است اكتفاى به قصد اين قصد اگرچه مدلول دالّى برآن نباشد.

[1]. 6 / رجب / 1402.