[مىباشند]) در عقد.و اگر شرط شد متعيّن مىشود. و هم چنين اگر متعارف در عرف متراهنين، يك قسم مخصوص باشد و اطلاق عقد، منصرف به آن باشد، متعيّن مىشود. و هم چنين تعيين قوس و سهم، لازم و معتبر در صحّت عقد نيست، و اگر شرط شد متعيّن مىشود.
چند مسأله
نحوه استحقاق عوض
- اگر قرار مسابقه بين پنج نفر به اين نحو شد: «من سبق فله خمسة»؛ پس اگر متساوى شدند در بلوغِ غايت، چيزى براى كسى نيست؛ و اگر يكى سبقت گرفت، تمام پنج، مال او است؛ و اگر دو نفر سبقت گرفتند بر سه نفر ديگر، اظهر اين است كه براى هر كدام پنج است؛ و هم چنين در سبقت سه نفر، براى مجموع 15 است؛ و هكذا با سبقت چهار نفر، براى مجموع بيست است.
و حكم نظاير مسأله به عبارت مذكوره، از آنچه ذكر شد معلوم مىشود.
كيفيت تعلق سبق در فرض اخراج سبق توسط متراهنين و ادخال محلِّل
- اگر متراهِنَيْن هر كدام سَبَق را اخراج كردند و محلِّل را هم داخل نمودند و گفتند در عقد: «هر كدام از سه نفر سبقت گرفت، دو سَبَق مال او باشد»، اگر يكى از دو مُستبِق سبقت گرفت، هر دو سَبَق مال او مىشود. و اگر محلِّل سبقت گرفت، هر دو سَبَق مال او مىشود. و اگر دو متراهن سبقت گرفتند، براى هر كدام مال خود ثابت است و براى محلِّل چيزى نيست. و اگر يكى از متراهنين با محلِّل سبقت گرفت، اظهر اين است كه بر مسبوق است تمام سَبَق را به محلِّل ادا نمايد، و براى سابقِ ديگر است تمام سبقِ ديگر، نه آنكه نصفِ مال مسبوقْ براى محلِّل و نصف ديگر براى سابقِ ديگر با ضميمه تمامِ مال خودش است.
و اگر يكى از متراهنين سابق بود و محلِّل مصلّى، همه دو سبق مخصوص سابق است، و براى مصلّى چيزى نيست.