ملك غير است نه طريقى ديگر يا مباحى، تمام احكام املاك شخصيّه از جواز تصرّف و اقسام آن بااذن همه مالكين، و عدم جواز با عدم اذن بعض، ثابت است، اگر چه تصرفْ مضرّ نباشد به عابرين يا خانه‌هاى ايشان در آن طريق مرفوع، و هم چنين در جواز رجوعِ بعض، يا همه بعد از اذن با عدم اضرار، يا التزام بارش بعد از هدم و نحو آن بنابر احوط.

  رعايت صاحب اختصاص

2. و رعايت مى‌شود صاحب اختصاص در اسفل و اعلى كه رأس سكّه باشد، كه به هر يكى مختص است، آنچه قبلاً اختصاص داشته بنابر اظهر، يعنى اولى شريك در آخرى نيست قبل از رجوع، بدون عكس.

  حكم مسجد در طرق مرفوعه

3. و اگر مسجدى قديم يا حادث با اذن همه در آن طرق مرفوعه بود، پس از آن، حق منعِ عابرين به سوى آن را ندارند، چنانچه مقتضاى اذن در احداث است؛ و هم چنين مانند مسجد از اوقاف.

  فتح باب در طريق مرفوع

4. جايز است فتح باب ديگرى در طريق مرفوع اگر اقرب از باب اوّل فتح كننده به رأس كوچه باشد؛ و در ابعد، محتاج است به رضاى كسانى كه لازمه فتح، استطراق از زمين آنها است.

و از اينجا ظاهر است فرق بين كسى كه بابى در اين كوچه داشته و حق استطراق داشته، و [بين] كسى كه نداشته و مى‌خواهد فتحِ بابى نمايد، كه بدون رضاى اهل اين كوچه نمى‌تواند فتح باب نمايد.

  موارد جواز و عدم جواز فتح روزنه و شباك

5 . و فتح روزنه وشباك براى صاحب باب در مرفوعه و غير او كه صاحب حايطى در