مُجزى است، و اگر عينْ باقى بود، احوط تجديد نيّت است در صورت انكشافِ فقدِ شرط اداى غير كه عدم تمكّن از مباشرت است.

   نبودن از «عوامل»

شرط چهارم: اين است كه اَنعام از «عوامل» نباشند يعنى در طول سال براى كار برده نشوند. و اگر در كار انداختند، پس مثل معلوفه بودن، رعايت صدق «سَوم» در تمام سال عرفاً، يا فارغ از كار عرفاً، بايد بشود.

آنچه به عنوان زكات در اَنعام بايد پرداخت شود

   زكات شتر

فريضه در شتر به اين ترتيب است: «يك گوسفند» در هر پنج شتر تا «25» شتر؛ و با زيادتى «1» در «26» شتر، «يك بنت مخاض» است؛ و با زيادتى «10»، «يك بنت لبون» است؛ و با زيادتى «10»، «يك حِقّه» است؛ و با زيادتى 15، «يك جذعه» است، و با زيادتى «15»، «دو بنت لبون» است، و با زيادتى «15»، «دو حِقّه» است تا برسد [ به  ]«121» [ كه ] در هر «50»، «يك حِقّه» و در هر «40»، «يك بنت لبون» است.

در نصابِ اخير شتر، مخيّر است بين ملاحظه «خمسين» و «اربعين» در صورت تطابق و حصول استيعاب مورد با هر كدام؛ و اگر استيعاب به يكى حاصل شد، احوط رعايت مستوعب است؛ و اگر با هيچ‌كدام نمى‌شود، اقربِ به استيعاب رعايت مى‌شود؛ بلكه اين وجه، اظهر است.

و مستفاد از ادلّه، اين است كه معدود به يكى از اينها، محسوب به آن مى‌شود؛ و به هر دو، مورد تخيير است؛ و به هيچ‌كدام، محسوب به اقرب به انتهاى به آن است؛ و متساوى در اين جهت، مورد تخيير است؛ و معدود به مجموع، محسوب به مجموع است؛ و لذا تطبيق همين بيان كلّى مشترك به عدّ به مجموع در آنچه معدود به مجموع است در نصاب گاو، تصريح به آن شده در روايت.