نشده باشد . و هم چنين رسيدگى به ذريّه مجاهدين تا بلوغ و استغناء ايشان ـ اگر چه از بيت المال به عنوان ارصاد يا غير آن باشد ـ از بيت المال مى‌شود .

2 . «سَلَب» و «نفل» ـ يعنى آنچه به عنوان جعاله از قِبل امام يا نايب او براى سريّه يا بعض جَيش يا غير آنها تعيين مى‌شود ـ در اصل و كيفيّت و كميّت، تابع شرط امام يا نايب خاص او مى‌باشد .

   نحوه استحقاق در فرض قرارداد والى مأذون

3 . اگر والىِ مأذون بگويد: «هر كه از دروازه، داخل شهرِ كفّار شد براى او يك درهم است» ، پس عدّه [ اى ] داخل شدند ، هر كدام مستحق يك درهم مى‌باشند . و اگر بگويد: «ربع براى او است» ، پس ده نفر ـ مثلاً ـ داخل شدند در يك دفعه يا به نحو تعاقب ، مجموعِ ده نفر، مستحق ربع غنيمت هستند . و اينكه قبل از تخميس باشد يا بعد از آن ، تابع قرار والى مأذون است .

و هم چنين است در تشريك ، اگر قرار بدهد يك جاريه را از غنيمت، و در غنيمت بيش از يك جاريه نبود ، به خلاف صورت اطلاق جاريه كه هر كدام مستحق يك جاريه مى‌شوند ، و اگر پيدا نشد قيمت آن را مستحق مى‌شوند .

اگر جاعل بگويد: «هر كه اوّل داخل شد، سه قسمت مال او است و هر كه دوّم داخل شود دو قسمت و هر كه سوّم داخل شود يك قسمت» ، پس هر سه به تعاقبْ داخل شدند ، هر كدام، مجعولِ براى او را مستحق است . و اگر با هم داخل شدند ، پس استحقاق هر كدام سه قسمت را در آنچه قابل تعدّد است ؛ و استحقاق مجموع ، سه قسمت را در آنچه قابل تعدّد نيست ، خالى از وجه نيست ، به مناسبت استفاده عدم مسبوقيّت از اوّل . و هم چنين اگر دو نفر با هم در دفعه اوليّه داخل شدند ، كه به حكم سه نفر با هم مى‌باشند .

اگر بگويد: «هر كه از مسلمين اوّل داخل اين حصن بشود، براى او است فلان سهم» ، پس يك ذمّى اوّل داخل شد ، بعد يك مسلم ، استحقاق نصيب مجعول براى