حكم غنيمت دارالحرب

آنچه قبل از تقسيم غنيمت اخراج مى‌شود

   تقويم جعائل

ابتدا مى‌شود در غنيمت، به آنچه شرط كرده باشد امام يا نايب خاص او بنحو جعاله براى صاحبان اعمال خاصّه، مثل دلالت بر طريق ظفر و ساير مصالح؛

   احكام سَلَب

و هم چنين [ است ] خصوص «سَلَب» در صورت اشتراط امام يا نايب او براى خصوص قاتل هر محاربى كه پوشش او براى قاتل باشد .

و اگر كشت غير مقاتل را ـ مثل صبىّ و زن و پير كه مقاتله نمى‌كنند ـ استحقاق سلَب مجعولِ به شرط را ندارد . و هم چنين اگر بكشد غير ممتنع را ـ مثل اسير يا افتاده از كثرت جراحات ـ استحقاق مشروط از سلَب ـ در عبارت شرطِ منصرف از اين گونه قتل ـ ندارد بنا بر اظهر .

   اختصاص سَلَب به قاتل

اگر در صورت شرط سلَب براى قاتل ، يكى دست و پاى محاربى را قطع كرد و ديگرى [ آن محارب را ] به قتل رسانيد ، پس اگر بنحوى باشد كه قابل تعيّش نباشد با قطعها ، اظهر اختصاص او است به سلَب به جهت سبق در اخذ نتيجه قتل ؛ و گرنه قاتلْ مستحق است مگر با قراين داله بر اكتفاء به منع كردن شخص مخصوص از مباشرت قتال . و مثل اخير است ، قطع يكى از دست و پاى محارب را ، يعنى دستها يا پاها ، پس از آن مقتول ديگرى بشود .

و ملحق به همين قسم اخير است اگر دست و پاها را به خلاف همديگر قطع كرد ، كه در صورت عدم تعيّش با آن ، سابقْ مخصوصِ سلَبِ مشروط است . و در صورت عدم امكان مباشرت قتال ، قاتلْ مخصوص است، مگر با قراين مكتفيه به منع مذكور