رود، عيب ندارد؛ و احوط آن است كه[1] پيش از طلوع فجر، داخل مكّه نشود.

   حكم ترك بيتوته به منى

و كسى كه ترك كند بيتوته را به منى، واجب است براى او از براى هر شبى[2] يك گوسفند كه آن را بكُشد؛ و احوط الحاق ناسى و جاهل است به عامد در وجوب گوسفند؛ و هم چنين الحاق معذور به مختار هر چند گناهى نيست بر معذور؛ و آن كسى است كه عذرى دارد مانع از بيتوته، مثل بيمار و پرستار او و كسى كه خوف بردن مال خود را دارد از مكّه، اگر بيايد به منى؛ و مثل شبان گوسفند؛ و كسانى كه سقايت حاج در دست ايشان است. و ظاهر علما، عدم وجوب فديه گوسفند است بر دو فرقه اخيره.

   عبادت بدل بيتوته

و مثل ايشان است كسى كه در مكّه شب را به عبادت احيا كند [3] و مشغول غير عبادت نباشد مگر از امور ضروريّه، مثل اكل و شرب [4] و تجديد وضو. و مستحب است كه چون از مكّه مراجعت كند به منى بگويد: «أللهم بك وثقت وبك آمنت ولك أسلمت وعليك توكلت فنعم الرب ونعم المولى ونعم النصير».

[1]. واجب نيست رعايت اين احتياط.

[2]. كه بيتوته كند براى غير عبادت در مكّه يا در راه قبل از تجاوز از حدود مكّه كه آخرش عقبة المدنيّين باشد على الأظهر. و وجوب ذبح گوسفند براى شب سوّم در صورت پرهيز از صيد و زن، مبنى بر عدم جواز نَفْر اوّل است بر كسى كه بر او كفّاره واجب است.

[3]. به نُسكِ حج از قبيل طواف و سعى على الأحوط؛ و الاّ رجوع به منى نمايد و مشغول به ساير عبادات نشود مگر در صورت خروج از منى بعد از نصف شب على الأحوط.

[4]. و نوم غالب.