طبق آن، خبر صحيحى وارد شده.

و اگر كم كند سهوا، پس واجب است بر او تمام، هر وقت كه متذكّر شود هر چند كه در بلد خود رفته باشد؛ و اگر متمكّن از مراجعت نيست، نايب مى‌گيرد. و احوط در صورت عدم اكمال چهار شوط، استيناف سعى است و حلال نمى‌شود بر او آنچه حرام شده به احرام.

و جمعى ذكر كرده‌اند كه اگر نسيانِ بعضِ سعى كند و در عمره تمتّع باشد، پس به گمان اتمام اعمال عمره مُحِلّ شد، پس مقاربت با زنان نمود، واجب است بر او كشتن گاوى به جهت كفّاره و سعى را تمام مى‌كند، و بر طبق اين، روايتِ معتبره هست؛ بلكه جماعتى ملحق كرده‌اند به جماع، گرفتن ناخن‌ها را و بر اين نيز روايتى هست و عمل به آن احوط است.

و اگر شكّ كند در عدد اشواط سعى بعد از انصراف از آن، شكش اعتبارى ندارد. و اگر در اثناى سعى بوده باشد، پس اگر يقين داند كه تا هفت شوطْ تمام كرده است يا زيادتر و اين متصوّر مى‌شود در وقتى كه خود را به مروه ببيند [ كه  ]نمى‌داند كه هفت شوط شده يا نُه شوط، پس شكّ او اعتبار ندارد و بنا بر تمام مى‌گذارد. و اگر در بين شوط باشد، ظاهرا سعى او باطل است، چنانچه هرگاه شكّ او به كمتر از هفت متعلّق شود.

مقصد سوّم : در مستحبات حال سعى است

بدان كه سنّت است كه در حال سعى پياده باشد؛ و آن كه ميانه رود از صفا تا به مناره و از آن جا تند رود مثل شتر تا بازار عطّاران؛ و اگر سواره باشد، چارپاى خود را حركت دهد مادامى كه آزارى به كسى نرساند، و از آن جا ميانه رود تا مروه. و از براى زنان اين هَروَله نيست.

و چون به مناره رسد بگويد: «بسم اللّه‌ وبالله، واللّه‌ أكبر، وصلّى اللّه‌ على محمّد وأهل بيته. أللهم اغفر وارحم وتجاوز عما تعلم، إنك أنت الأعز الأكرم، واهدني للّتي هى أقوم. أللهم إنّ عملي ضعيف فضاعفه لي وتقبّل مني. أللهم لك سعيي وبك حولي وقوتي، تقبّل