1
للّه الّذي بعث محمّدا نبيّاً وجعل عليا إماما. أللّهم اهد له خيار خلقك وجنّبه شرار خلقك.»
و چون ميان ركن يمانى و حجر الأسود برسد، بگويد: «ربنا آتنا فى الدنيا حسنة و فى الآخرة حسنة وقنا عذاب النار».
و چون در شوط هفتم به «مستجار» رسد، و آن پشت كعبه است نزديك به ركن يمانى برابر در خانه، بايستد و دستها را بگشايد به خانه و روى خود را و شكم خود را برساند به كعبه و بگويد:
«اللّهم البيت بيتك، و العبد عبدك، وهذا مقام العائذ بك من النار. اللّهم من قِبَلك الروح والفرج والعافية. اللهم إنّ عملي ضعيف.» فضاعفه لي، و اغفر لي ما اطّلعت عليه مني و خفى على خلقك، أستجير بالله من النار.» و بگويد: «اللّهم إنّ عندي أفواجا من ذنوب وأفواجا من خطايا وعندك أفواج من رحمة وأفواج من مغفرة، يا من استجاب لأبغض خلقه إذ قال «أنظرني إلى يوم يبعثون» إستجب لي.»؛ پس حاجت خود را به طلب و دعا بسيار بكن و اقرار به گناهان خود [ كن ]، [ و ] هر چه دانى مفصلاً بگو و هر چه را به خاطر نداشته باشى، مجملاً اقرار كن و طلب آمرزش كن كه البته آمرزيده مىشوى ان شاء اللّه.
پس چون به حجر الأسود رسد بگويد: «أللهم قنعني بما رزقتني، و بارك لي فيما آتيتني» . و مىبايد كمالِ ملاحظه بكند در هر مرتبه كه مىرود كه حَجَر را ببوسد يا دست بمالد اركان را و برگردد يا خود را به «مستجار» بسايد، آن جا را نشان كند و چون اين عمل را به جا آورد، باز به جاى خود رود و از آن جا روانه شود تا زياده و كم در طواف، حاصل نشود.