است، و اگر دست‌ها را در يك مجلس جدا، و پاها را جدا بگيرد در مجلس ديگر، دو گوسفند لازم است.

<كفايت مدّ است براى هر يك از ناخنهاى باقى مانده در دست‌ها يا در پاها.

اظهر كفايت مدّ است براى هر يك از ناخن‌هاى دستها يا پاها در صورت نقصان اصابع از ده؛ و در صورت زيادتى بر ده، احوط مُدّ است براى هر يك ناخن.

در صورت گرفتن تمام ناخن‌هاى دست‌ها و بعضى ناخن‌هاى پا، بر اوست گوسفندى براى دست‌ها و يك مدّ براى هر يك از ناخن‌هاى پا، هم چنين در عكس.

و اگر ناخن‌هاى دست‌ها را گرفت و تكفير به گوسفند كرد، پس از آن ناخن‌هاى پا را گرفت، گوسفندى براى ناخن‌هاى پاها لازم است.

در گرفتن ناخن‌هاى يك دست، با ناخن‌هاى يك پا، اظهر كفايت مدّ است براى هر ناخنى؛ و هم چنين است در صورت نقصان از مجموع ده ناخن دست يا پا به مقدار كمى، كه گوسفند لازم نيست.

در گرفتن ابعاض ناخن در مجلس واحد، تعدّد كفّاره نيست، و با تعدّد مجلس، احتياط در تعدّد است.

اگر به فتواى مُفتى تقليمِ ظُفْر نمود، پس ادماء نمود، بر مُفتى يك گوسفند است، و بر مباشر كه جاهل بوده، چيزى نيست، نه از جهت تقليم [ و ] نه از جهت اخراج خون. و اگر متعمّد باشد در اخراج خون، بر مفتى چيزى نيست، و اگر عمل به فتوى به ادماء باشد، اظهر عدم وجوب كفّاره بر مفتى است.

و در صورت تعدّد مفتى، دفعةً يا على التعاقب، اظهر وجوب كفّاره مذكوره است بر مستندٌاليه عمل، خواه شخص واحد باشد يا مجموع، كه توزيع بر ابعاض مى‌شود، يك گوسفند در ادماء به تقليم يك ناخن، واللّه‌ العالم.