و بعد از آن، سعى مى‌كند، يعنى راه مى‌رود ميان صفا و مروَه، كه دو مكانند، هفت بار؛ و رفتن از «صفا» به «مروه»، يك بار است و مراجعت از مروه به سوى صفا، بار ديگر محسوب است؛

بعد از آن، تقصير مى‌كند، يعنى اندكى از ناخن يا موى خود مى‌گيرد؛ [ و  ]چون از اين فارغ مى‌شود، هر چه بر او به سبب اِحرام، حرام شده بود، از براى او حَلال مى‌شود. و به اين جهت آن را «عمره تمتّع» مى‌نامند و حجّ او را «حج تمتّع» مى‌گويند كه شخص مكلَّف بعد از اداى عمره، مى‌تواند متمتّع شود، يعنى منتفع و متلذِّذ شود به چيزهايى كه بعد از احرام بر او حرام شده بودند.

و چون نزديكِ روز نهم شود، باز ثانيا احرام مى‌بندد از براى حجّ تمتّع از مكّه به تفصيلى كه خواهد آمد؛ و مى‌رود به سوى «عرفات» كه نام موضعى است در چهار فرسخى مكّه، و از ظهر روز نهم تا مغرب در آن جا مى‌ماند، و شب از آن جا كوچ مى‌كند و به «مشعر الحرام» مى‌آيد كه در دو فرسخى مكّه است تخمينا، و در آن جا مى‌ماند از طلوع فجر روز عيد قربان تا طلوع آفتاب؛

و از آن جا مى‌آيد به سوى «مِنى» كه نام موضعى است قريب به مكّه و در آن جا سه عمل به جا مى‌آورد: اوّل: «رَمْىِ جَمَره»، يعنى انداختن سنگريزه بر جمره عقبه؛ دوّم: ذبح يا نَحرِ هَدْى؛ سوّم، تراشيدن سر يا گرفتن از مو يا ناخن؛

و بعد از آن به مكّه مراجعت مى‌كند و طواف زيارت مى‌كند به دستور سابق؛

بعد از آن، نماز طواف مى‌كند؛

بعد از آن، سعى ميان صفا و مروه مى‌نمايد به طور گذشته؛

و بعد از آن، طواف نساء مى‌كند، چه زن باشد و چه مرد باشد و چه طفل؛

و بعد از آن، دو ركعت نماز طواف مى‌كند؛

و بعد از آن مراجعت مى‌كند به منى از براى ماندن در آن جا شب يازدهم و شب دوازدهم؛ و در روز يازدهم و دوازدهم نيز رَمْىِ جَمَرات مى‌كند و بعد از اين اعمال در