بقاى بر جنابت است، بقاى بر حيض و نفاس[1] در وجوب قضا، و در كفاره تأمل است.

  حكم خوابيدن قبل از غسل

و مثل بقاى بر جنابت است نيز، خوابيدن جنب به قصد غسل نكردن، يا با تردّد در آن،

<->از وجهِ موافق با احتياط نيست و احتياط، در جمع بين احتمال صحت و بطلان است در واجبات معيّنه غير رمضان.

[1] . و لحوق استحاضه ـ به معنى توقّف صوم مستحاضه مثل صلاتش بر اَغْسال، يعنى بر خصوص غسل فجرى براى صوم ـ خالى از وجه نيست؛ و همچنين است اتحاد حيض و جنابت در كفّاره.

و در جميع موارد غسل، وجوب تيمّم با تعذّر غُسل، متّجه است.

و احوط استيقاظ بعد از تيمّم است تا بعد از فجر صادق، و حكم، مبنى بر بطلان تيمّم بدل از اكبر با اصغر و عدم بطلان است.

و مراد از نسيان در متن، مثل اصباح با جنابت است با علم به سبق جنابت بر فجر كه در رمضان مفسد نيست يقيناً، به خلاف قضاى رمضان على‌الاظهر؛ و الحاق واجبات معيّنه، به رمضان، و موسّعه، به قضاى آن در اين حكم، بى‌وجه نيست اگر چه احتياط، در جمع بين احتمالات است در غير صيام رمضان و قضاى آن.

  نسيان غسل تا طلوع فجر

و اما نسيان غُسل تا فجر، پس ظاهر، مبطليّت آن است در رمضان؛ و اظهر لحوق قضاى آن است به ادا، و احتياط در غير آنها از واجبات ترك نشود.

  اجناب اختيارى در ضيق وقت

و اظهر اتحاد حكم صوم و صلات است در اِجناب اختيارى در وقتى كه وسعت غسل ندارد، در عصيان و صحّت عمل با تيمّم.