صبح، برداشتن چيزى كه سر خود را به آن پوشيده‌اند؛ و كمتر از اين است در تأكّدِ استحباب، به جهت نماز مغرب؛ و مجزى است او را در ساير نمازها داخل نمودن انگشت خود را زير مقنعه و نحو آن.

س . آيا لازم است مسح نمودن پيشانى يا نه؟

ج . لازم[1] نيست، بلكه جايز است بر هر موضعى كه از پيشِ سر باشد.

س . حدِّ پيشِ سر، چقدر است؟

ج . ربعى است كه در پيش سر واقع شده و سه ربع ديگر عقب سر است و دو پهلوى آن كه منتهى شود به حدّ گوشها.

س . آيا جايز است سرازير مسح كردن و به عكس يا نه؟

ج . احوط ترك[2] عكس است، اگر چه جواز، اقوى است.

س . اگر موى در محل مسح روييده باشد، مسح بر آن جايز است يا نه؟

ج . اگر از حدّ خود كه در پيش سر است بيرون نرفته، جايز است؛ و هرگاه از حدّ خود بيرون رفته باشد، يا آن كه او را بر همان موضع جمع كرده باشند، مسح بر آن جايز نيست.[3]

س . آيا مسح را مى‌توان به ظاهر دست نمود، يا متعيّن است به باطن دست؟

ج . واجب است به باطن دست.

[1] . بلكه پيشانى، موضع غَسل است نه مسح.

[2] . اين احتياط ترك نشود به رعايت مسح از بالا به پايين.

[3] . يعنى بر مقدار خارج از حدّ فعلاً در اوّل، و تقديراً در دوّم‌كه به كشيدن و باز كردن خارج مى‌شود. واحتياط در رعايت صدق مسح بر بشره مودار و رعايت تبعيّت عرفيّه مو براى محلّش از بشره مقدّم سر، ترك نشود.