1
س . آيا آبى كه در حال استنجا، از محلّ جدا مىشود، پاك است يا نه؟
ج . بلى پاك است و فرقى[1] نيست ما بين غساله استنجاى از غايط و بول.
س . آيا جايز است با آب استنجا، وضو و غسل يا نه؟
ج . جايز نيست[2] علىالاقوى، فىالواجبَين؛ و علىالاحوط، فىالمندوبين، امّا ازاله نجاست به آن مىتوان نمود.[3]
و معتبر است در حكمِ طهارتِ آب غساله استنجاء، دو چيز، اول: آن كه متغيّر به نجاست در بو و رنگ و مزه نجاست نشده باشد. و اجزاى نجسى كه در زمان استنجاى به آب از محل جدا مىشود، آب را نجس نمىكند،[4] مگر آن كه آب را متغيِّر نمايد.
دوّم: نجاستى از خارج به او نرسيده[5] باشد؛ و از اين قبيل است نجاستى كه از محلّ متعارف، تعدّى كرده باشد.[6]
س . اگر غايط از مخرج تعدّى نكرده، لكن در وقت استنجاى به احجار و كلوخ، تعدّى كند، چه صورت دارد؟
ج . اگر در غالب، به غير همين نَحو، استنجا ميسّر نباشد، دور نيست كه تعدّى ضرر نداشته باشد، و الاّ مشكل است.
[1] . عدم فرق، خالى از تأمّل نيست.
[2] . بلكه عدم جواز، احوط است با خود آب استنجا، نه با ملاقى آن.
[3] . خالى از تأمّل نيست.
[4] . مشكل است با صدق ملاقات ثوب و يد مثلاً با خود آن اجزا.
[5] . و همچنين از داخل غيرغايط، مانند خون.
[6] . در خصوص غساله غَسلِ متعدّى اگر تفكيك ممكن باشد، وگر نه در غساله مجموع.