دفعه بشويد. و همچنين لازم است در حال شستن، آب به قسمى مستولى بر بول بشود كه رطوبت بول مستهلك شود.

س . آيا فرقى هست در حكم مذكور، ميان مرد و زن و خُنثى، يا نه؟

ج . فرقى نيست.

س . كسى كه ختنه نشده و پوست، سرحشفه او را گرفته باشد، چه كند؟

ج . اكتفا، به دو بار شستن آن پوست مى‌كند و بيرون آوردن حَشَفه لازم نيست اگر چه متمكّن هم بوده باشد از آن.

تطهير مخرج غايط

س . تطهير مخرج غايط را بيان فرماييد.[1]

ج . مخيَّر است ميان آن كه آن را به آب بشويد، يا به سنگ و كلوخ و كهنه و امثال اينها، به شرط آن كه نجاست، از محل معتاد، تعدّى ننموده[2] باشد، لكن به آب شستن افضل است.

س . اگر نجاست از محلّ معتاد، تعدّىِ فاحش كرده، تكليف چيست؟

ج . معيَّن است شستن به آب، و غير آن مجزى نيست در قدر زايد، بلكه مطلقا على  الاحوط.[3]

س . آيا حدّى از براى شستن غايط هست يا نه؟

ج . در غايط حدّى نيست، مگر آن‌قدر بشويد كه محل از نجاست پاك شود و اثرى

<- متعدّى از مخرج بول، حكم ساير بدن را دارد، بعد از قطع به زوال عين نجاست و مصحوب اتّفاقى آن، با آب و دَلْك و نحو آن.

1] . يعنى ظاهر مخرج در صورت تلوّث به نجاست غايط.

[2] . يعنى محلّى كه معتاد است تلوّث آن در غير مريض به اسهال و مانند آن.

[3] . با امكان تفكيك در تطهير خصوص اطراف خارجه از معتاد، مانعى در آن نيست.