مى‌باشد، نه حال وجوب؛ بعد از فراغ از آن كه در ادا، عبرت به حال ادا است، نه حال وجوب، چنانكه گذشت؛ و احوط در قضا، جمع است.

الحمد للّه‌ ربّ العالمين والصّلاة على محمّد و آله الطيّبين

واللّعن على اعدائهم اجمعين.