استحباب تسبيحات براى مسافر

مستحبّ است براى مسافر، بعد از هر نماز قصر، سى مرتبه تسبيحات اربعه را تكرار نمودن؛ و محتمل است استحباب آن در تعقيب هر نماز فريضه و تأكّد استحباب در مقصوره.

  توقّف يا عود بعد از حدّ ترخّص

اگر مانعى از قطع مسافت پيش آمد بعد از خروج از حدّ ترخّص، و عزم بر سفر باقى بود بدون تعليق، باقى است بر سفر تا وقتى كه عزم منقطع شود به تردّد، يا آن كه نيّت اقامت ده روز در همان مكان نمايد [ يا ] بعد از تردّدِ سى روز، [ كه ] تمام مى‌خواند.

اگر قهراً يا اختياراً برگشت به كمتر از حدّ ترخص، تمام مى‌خواند و گرنه قصر، تا عدول از نيّت سفر نكرده باشد.

و در مساوات حدّ ترخّص از محل اقامتِ ده روز، با حد ترخّص از وطن در حكم مذكور، تأمّل است.

  خروج از محل اقامت ده روز به بيشتر از مسافت

اگر بعد از تحقّقِ اقامتِ ده روز از روز قصد، يا بعد از نماز چهار ركعتى فريضه، به قصد اقامت، خارج شد از محلّ اقامت به خروجى كه ضرر به اقامت فعليّه در آن مكان دارد، پس اگر از محلّ خروج به بَعد، مسافت شرعيّه ـ اگر چه تلفيقيّه باشد ـ محقّق مى‌شود از روى قصد، وظيفه قصر است با احتياط [ بلكه رجحان ] متقدّم در رعايت اعتبار حدّ ترخص؛ و اگر نشد، وظيفه تمام است، به جهت قاطعيّت اقامت و احتياج قصر بعد از محلّ اقامت، به مسافت جديده، و از آن جا حكمِ صورتِ عزمِ بر عود، يا بر عدم، يا عدم عزم به تردّد و حكم ذهاب و مقصد و اياب، معلوم مى‌شود.

  خروج از محل اقامت ده روز

و از آنچه تحرير شد، ظاهر مى‌شود اين كه: اگر از محلّ اقامتِ ده روز، بعد از تحقّق آن يا بعد از نماز چهار ركعتى فريضه، مسافرت به كمتر از مسافت شرعيّه نمود به نحوى