<-> امام نمايند و در دورها ستر مرجّح است.

  مكروهات جماعت

و مكروه است تمكين ناقص العقل ـ از صبىّ و مجنون و ابله ـ از صف اول، خصوصاً از نزديك امام و در مظانِّ فسادِ نماز ديگران به سبب آنها.

و مكروه است براى مأموم، وقوف در يك صف به تنهايى بدون عذر، مثل ضيق در صفوف كه در اين صورت، مى‌ايستد در محاذات امام، و اكتساب فضيلتِ وقوفِ در صف مى‌نمايد؛ و اگر متأخر از صفوف شد، نيز جايز است.

و انتفاى كراهت، داير مدار عذر است از لحوق به صف يا محاذات امام بعد از ضيق صفوف؛ و قرب به امام فضيلت است در همين صورت هم، و ممكن است با آن، با رفع كراهت، حايز فضيلت باشد به وقوف با امام در مرتبه اوّل و در محاذات امام در صف اخير انفرادى در مرتبه دوّم.

و جماعت زنها، در حكم جماعت مردها است در احكام استحبابيّه مذكوره.

مكروه است ابتداى نافله براى مأموم، بعد از اقامه نماز جماعت، يعنى وقتِ گفتن «مقيم»: «قد قامت الصلاة»، و اقرب لحوق صورت شروع قبل از آن وقت با علمِ به فوت جماعت در اثناى نافله، يعنى به عدم لحوق در اوّل جماعت است.

شرايط امامت و شرايط اقتدا در جماعت

ايمان امام

معتبر است در امامِ جماعت «ايمان»، يعنى اعتقاد به امامت امامهاى دوازده‌گانه ـ عليهم‌السلام ـ؛ و اين كه نباشد صاحبِ رأيى كه به سبب آن، محكوم به كفر يا <->