<-> است از صحّت جماعت بنا  بر اظهر، و اقلّ از اين مقدار، مثل قدر «خُطْوة» و گام متعارف، مانع نيست بنا  بر اظهر.

  اعتبار شروط مذكوره، در تمام احوال نماز

و آنچه مذكور شد از «عدم حايل» و «علوّ امام» و «بُعد از امام»، شرط است در جميع احوال نماز، نه خصوص ابتدا؛ پس با اختلال بعض آنها اگر چه در اثنا باشد، اقتدا باطل مى‌شود.

  قطع و وصل ارتباط با جماعت و افتتاح زودتر از واسطه

و آيا اعاده شرط، به مشى به سوى قريبِ به امام، يا اقتداى واسطه در زمان قليل، خصوصاً در صورت عدم اشتغال امام و مأموم به فعل نمازى، موجب بقاى قدوه است؟ محلّ تأمّل و احتياط است، مثل احتياط در تأخّر مقدّمِ در احرامِ نماز جماعت از متأخّرِ در صحّت جماعتِ متأخّر بـا عـدم علم به عدم سبق مقدّم، يا با علم به عدم سبق مقدّم به نحوى كه با علم به سبق متأخّر ـ فضلاً از عدم علم به سبق مقدّم ـ نماز جماعت منعقد باشـد، بلكه احـوط تأخّر افتتاح مأموم از افتتاح واسطه، مثل تأخّر همه از افتتاح امام است.

  شك در وجود حايل

اگر قبل از نماز يا در اثناى آن، شك در وجود حايل نمايد، عمل به حالت سابقه مى‌نمايد؛ و اگر معلوم نباشد، احوط اناطه دخول و مُضىّ، به اطمينان است و همچنين شك در بُعد.

  حايل در بعض اوقات

اگر حايل، در بعض احوال باشد و در بعض احوال نباشد، لكن در هر حالى مقارن آن <->