فصل سيزدهم

نماز جماعت

س . نماز جماعت، مستحب است، يا واجب؟[1]

[1] . جماعت، مستحبّ است در جميع فرايض يوميّه ادائيّه و قضائيّه، و غير يوميّه از نماز آيات و نماز طواف واجب.

و در «نافله منذوره» و «ركعات احتياط»،تأمّل است، و احوط ترك جماعت است.

و مؤكّد است استحبابش، در «فرايض يوميّه» به طورى كه در [ بين ] مستحبّات، كم‌نظير يا بى‌نظير است، و وجوبِ اصلى ندارد مگر در «جمعه» و «عيدين» با شرايط وجوب، يا صحّت در «جمعه».

[ و ] وجوبش بالعارض است در مثل نذر جماعت و عدم معرفتِ قرائت در موارد سابقه در محلش.

و جماعت در «نافله»، مشروع نيست؛ و در بعض نوافل ـ مثل نوافل ماه رمضان در شب ـ منصوص است بدعت بودن آن و محلِّ رجاى مطلوبيّت نيست.

ولكن جماعتِ در «نماز غدير» به رجاى مطلوبيّت، دور نيست استحباب آن؛ و همچنين «نماز استسقا» با جماعت ادا مى‌شود؛ و «نماز عيدين»، اظهر استحباب جماعت است در آن در عصر غيبت با انتفاى شروط وجوب. <->