رعايت مماثلت با يوميّه نمايد، حتّى در مستحبِّ از اين نماز.

  مستحبّات نماز عيد

و از سنن نماز عيد، ايقاع آن است در صحرا مگر در «مكّه مكرّمه» كه در «مسجدالحرام» به جا آورده مى‌شود؛ و مقتضاى ادلّه، كفايتِ زير آسمان بودن در عمل به اين استحباب است مطلقا، و در حال ضرورت، مغتفر است.

و متأكّد است سجود بر خودِ زمين در اين نماز؛ و اين كه مؤذّن بگويد: «الصّلاة» سه مرتبه؛ و اين كه امام جماعت با پاى برهنه خارج بشود به سوى محلّ نماز عيد در حالت وقار و سكون نفس؛ و اين كه تناول طعام، قبل از خروج، در «عيد فطر»، و بعد از نماز و تضحيه، در «عيد قربان»، باشد.

  تكبيرات عيدين

و در «عيد فطر» در عقب چهار نماز ـ از نماز مغرب تا نماز عيد ـ تكبير آينده را بگويد، و در «عيد قربان» در عقب پانزده فريضه ـ كه اوّل آنها ظهر روز عيد است ـ براى اهل «مِنى» و براى غير آنها عقب ده فريضه كه اوّل آنها ظهر عيد است، بگويد.

و روايات در كيفيّتِ تكبير و كميّت آنها در عيدين، مختلف است؛ و عمل به هر كدام از آنها در هر يك از عيدين خوب است و از آن جمله اين ترتيب در فطر كه بگويد بر حسب روايت «سعيد»: «أللّه‌ أَكْبَرُ أَللّه‌ أَكْبَرُ، لا إلهَ إلاّ اللّه‌ وَاللّه‌ أَكْبَرُ وَ للّه‌ الْحَمْدُ عَلى ما هَدَانا وَالحَمْدُ للّه‌ عَلى ما أَبْلانا» و در عقب نماز ظهر هم به رجاى مطلوبيّت بگويد.

و در «عيد قربان» بر حسب روايت «زراره»: «أللّه‌ أَكْبَرُ، أَللّه‌ أَكْبَرُ، لا إلهَ إلاّ اللّه‌ وَاللّه‌ أَكْبَرُ، اللّه‌ أَكْبَرُ وَ للّه‌ الحَمْدُ، أَللّه‌ أَكْبَرُ عَلى ما هَدانا، أَللّه‌ أَكْبَر عَلى ما رَزَقَنا مِنْ بَهيمةِ الاَْنْعام».

و مستحبّ است جهر به قرائت در نماز عيدين، و امام غير قرائت را متحمّل از مأموم نيست مثل يوميّه.