ج . اقوى اعتبار ظنّ است مطلقا در عدد ركعات.[1]

س . هرگاه كسى شك كند بعد از اكمال سجدتين در ميانه دو و سه و بنا را به سه گذاشت برخواست يك ركعت هم كرد، شد چهار ركعت، هنوز به ركوع نرفته، مظنّه‌اش به دو رفت، چه كند؟

ج . بايد ركعت را خراب كند و بنشيند بر زمين و بنا را بر دو بگذارد و تشهد بخواند و برخيزد و باقى مانده نماز را تمام كند و بعد از سلام، دو سجده سهو براى قيام بيجا و دو سجده به جهت تسبيحات، يا حمد كه خوانده باشد، به جا آورد به قصد احتياط نه به نيّت وجوب.

س . هرگاه در حال قيام شك كند مابين سه و چهار و بنا را بر چهار گذاشت، بعد يقين كرد كه در ركعتى كه برخاسته يك سجده نكرده، چه بايد كرد؟

ج . در اين صورت نمازش باطل است و بايد به هم بزند و از سر بگيرد.

احكام سهو

  اقسام سهو

س . احكام سهويّات و كيفيّت آن را بيان فرماييد.

  سهو در حدث

ج . سهويّات بر چند قسم است:

اوّل: سهو در طهارتِ از حدث است، مثل آن كه شروع در نماز نمود به اعتقاد آن كه با وضو است و در اثنا متذكّر شد كه وضو نداشت،[2] نمازش باطل است و همچنين است حال غسل و تيمّم.

[1] . و گذشت اعتبار آن نيز در افعال.

[2] . يا آن كه وضوى او از جهتى باطل بوده.