<-> احتياط نمايد، به نحوى كه در صورت احتياج، اخلالى به نماز از فصل طويل و منافيات ديگر حاصل نشود؛ و اگر بعد از سلام و قبل از نماز احتياط، منافى به جا آورد، بعد معلوم شد تماميّت اصل نماز، لازم نيست به جا آوردن نماز احتياط، بلكه جايز نيست چنانكه معلوم شد، اگر چه معلوم نشود تماميّت اصل به جهت منافى.

  كيفيّت نماز احتياط

و نماز احتياط بايد بعد از سلام و نيّت و تكبيرة الاحرام، واقع بشود مطابق با مجبور در نيّت و خصوصيّات آن و در جهت قبله و نيابت و اصالت و ادا و قضا به نحوى كه در مجبور لازم است، لكن در جابر، اين خصوصيّات قصديّه، تقديرى است نه جزمى، پس قصد امر واقعىّ فعلىّ جزمى، كافى است؛ و جميع امور معتبره در مشترك بين نافله و فريضه و مختصّه به فريضه يا نافله، در اين نماز، معتبر است.

و اظهر تعيّن فاتحه است در نماز احتياط، و احوط اخفات آن حتى در بسمله بر تقدير اخفات در قرائت تخييريّه، و عدم زياده بر فاتحه است، يعنى زيادتى سوره و قنوت.

  نحوه جبران نقص

و با نماز احتياط، جبران مى‌شود نقصِ محتمل در فريضه، حتى اگر در وقت، معلوم شد نقصان فريضه به قدرى كه قابل مجبوريّت به نماز احتياط است.

و فرقى نيست بين معلوميّتِ جابريّتِ نماز احتياطِ اوّل، يا با نماز احتياط دوّم در صورت تعدّد، در تحقّق جبران مذكور.

و اگر معلوم شد نقصان نماز و جابريّت خصوص احتياطى كه در اثناى آن، متذكّر نقص شده، اظهر جابريّت و كفايت اتمام نماز احتياط است به نحوى كه از حال به بعد <->