1
<-> نماز را تمام مىنمايد و بعد از سلام، دو ركعت نماز احتياط ايستاده به جا مىآورد كه در آنها «فاتحهالكتاب» مىخواند، و دور نيست استحباب دو سجده سهو بعد از نماز احتياط.
اگر شك كند بين دو و سه و چهار بعد از احراز دو ركعت تمام، بنا بر چهار مىگذارد، و بعد از سلام نماز، دو ركعت ايستاده و دو ركعت نشسته نمازهاى احتياط به جا مىآورد با فاصله سلام بين دو نماز احتياط، و با تعيين آنچه ذكر شد با ترتيب مذكور بنا بر احوط.
اگر شك كند بين چهارم و پنجم بعد از رفع رأس از سجده اخيره، تشهد و سلام به جا مىآورد و دو سجده سهو بعد از نماز به جا مىآورد؛ و اگر شك مذكور، بعد از فراغ از ركوعِ ركعت مشكوكه و قبل از رفع رأسِ از سجده اخيره واقع شد، احوط، بطلان نماز است به عدم اكتفا، و صحّت و لزوم اتمامِ مشكوك، محتمل است، پس احوط، اتمام و اعاده است. و احوط ضميمه دو سجده سهو است به اتمام.
و همچنين در صورت شك بين چهار و شش در مابين ركوع و رفع رأس از سجده اخيره ركعت مشكوكه، احتياط مذكور عمل شود؛ و در صورت وقوع شكِ مذكور بعد از رفع رأس، احتياط در سجده سهو بعد از سلام و اعاده نماز است.
و اگر شك بين چهار و پنج، قبل از تحقّق ركوع در ركعت مشكوكه باشد، اظهر رجوع شك است به شك بين سه و چهار در ركعت سابقه، و علاج، به هدم قيام و تشهد و سلام و اتيان به نماز احتياطِ مذكورِ در آن شك است. و احوط، اضافه سجود <->