س . احداثى كه نماز را باطل مى‌كند، آيا وضو و غسل و تيمّم را باطل مى‌كند، يا نه؟

ج . بلى باطل مى‌كند.[1]

س . حدث اصغرى كه صادر شد و غسل را باطل كرد، دوباره باعث غسل مى‌شود يا نه؟

ج . غسل نمى‌خواهد ولكن وضو بايد بگيرد به جهت نماز و هر چه مشروط به طهارت است.

دوّم: «تعمّد تكفير» است على الاحوط، يعنى گذاشتن يكى از دو دستها، بر ديگرى به نحوى كه عامّه مى‌كنند،[2] خواه در زير ناف يا در بالاتر از آن، در حال اختيار نه در حال تقيّه.[3]

سوّم: «التفات كردن» به تمام بدن به طرف پشت سر يا به جانب يمين يا يسار، بلكه به سوى مابين يمين و يسار نيز اگر به نحوى باشد كه بيرون رود به سبب آن از استقبال؛
پس جميعِ اقسام مذكوره، مبطل نماز[ ند  ]در حال اشتغال به ذكر بلكه در مطلق احوال

[1] . گذشت بيان اين مسأله در غسل و تيمّم و حدث اصغر واقع بين اينها اگر مسبّب از اكبر باشند.

[2] . يا محرز شود استقرار عمل مجوس بر آن كه اصل در اين اختراع هستند، بلكه بدعت عامّه مأخوذ از آنها است يا محقّق شود صدق تكفير.

[3] . كه در اين [ صورت ] جايز يا واجب است نماز با تكفير يا ترك نماز در محضر ايشان، و اگر مخالفت كرد، پس نفسِ ايجاب تقيّه، مبطل نماز يا ترك آن نيست، بلكه اگر عنوان محرّم ـ مثل القاى در تهلكه ـ منطبق بشود بر نماز در حال تقيّه، ممكن است مبطل نماز واقعى باشد؛ و همچنين نماز زير سقفِ مظنون الانهدام به عصيان امر به حفظ نفس، پس احوط اعاده چنين نمازى است. و آنچه در تقيّه تا اين جا ذكر شد، جارى در وضع شمال بر يمين است به حسب عموم متقدّم.