<->  بلكه نماز واجبِ ديگر با بنا  بر ابطال آن در حال عمد، خالى از اشكال نيست.

  مكروهات نماز

مكروه است نماز با «شَعْر معقوص» براى مرد، و اقرب در تفسير آن: «جمع مواز پشتِ سر» است، و چون تفاسير مختلفه، از لغويّين براى آن نقل شده، پس جامعِ آنها كه جمع موها از پايين به بالا و بستن آنها است اَوْلى اجتناب [ از ] آن است، تا اجتناب از مكروه كرده باشد.

مكروه است التفاتِ غير مبطل به يمين و شمال؛ و تثاؤب؛ و تمطّى؛ و عَبث؛ و نفخِ محلّ سجود؛ و تنخّم؛ و اخراج بصاق؛ و فرقعه اصابع؛ و امتخاط؛ و تحديث نفس؛ آنچه از اينها اختيارى و بدون عذر مثل توقّف واجبات بر آن باشد.

تأوّه وانين آنچه از آنها كه اگر به دو حرف بود مبطل بود، اگر به يك حرف باشد [ مكروه است ]، بلكه مطلقا تأوّهِ جايز، مكروه است.

و مدافعه بول و غايط قبل از شروع در نماز، مكروه است شروع با آن حال در غير ضيق وقت از تطهّر و نماز، و در اثنا، قطع جايز نيست، مگر با عدم تمكّن يا اضرار، اگر چه در ضيق وقت نباشد، و همچنين مدافعه ريح و نوم.

چند مسأله

تسميت عاطس

مستحب است حمد در وقت عطسه و سماع عطسه مؤمن، و حمد در نماز بايد مفوّت موالات قرائت و واجبِ از ذكر، نباشد. و مستحبّ است تسميَتِ عاطسِ مؤمن به مثل «يَرْحَمُكَ اللّه‌»، خصوصاً اگر حمد كرده است، و رد تسميَت بر عاطس به مثل «يَغْفِرُ اللّه‌ <->