<->  كفايت يك جواب از سلام متعدد

يك جواب براى سلام متعدّد، از واحد، كافى است مگر با تخلّل جواب، مگر آن كه از تكرار، خارجِ از عقلايى بودن بشود كه جواب لازم نيست، و مثل آن است سلامِ سخريّه يا مزاح.

  قهقهه

«قهقهه» كه مرتبه شديده معروفه از ضحك است، مبطل است عمداً، نه سهواً.

و امّا ضحك مجرّد از صدق قهقهه، پس اگر مقدّمه‌اش اختيارى و ملتفَتٌ اليه است، اظهر ابطال است، وگرنه احوط است، يعنى احتياطاً نماز را تمام و بعد اعاده مى‌نمايد.

و همچنين ظاهر، عدم ابطال ضحكِ مشتمل بر صوت تقديرى است كه از خروج صوت، خوددارى نمايد با كمال اقتضا، اگر چه قايل بشويم كه ضحكِ غير قهقهه‌اى مبطل است، بلكه آن، در حكم حبس احداث است.

  گريه كردن

از جمله مبطلات عمديّه، «بكا» براى امور دنيا است، و امّا «بكا» براى امور آخرت، موجب كمال نماز است.

و بكاى سهوى در نماز، مبطل نيست؛ و امّا بكاى مضطرّ و مغلوب، پس با اختياريّت مقدّمه و التفات به مقدّمه بودن، اظهر ابطال است، وگرنه احوط، اتمام و اعاده است.

و ظاهرِ از ممنوع، بكا براى تحقّق امر دنيا است، يعنى معلولِ حصول آن بوده باشد، مثل معلول فقد ميّتى، نه مقدّمه حصول آن باشد به سؤال آن از خدا به سؤال جدّىِ مقرون به بكاى مؤثّر در اجابت دعوات. <->