1
ج. ثوابش لايعدّ و لا يحصى است، چنانچه در اخبار اهل بيتـ عليهمالسلام ـ مذكور است و اثر آن در زياد شدن روزى بيشتر از سفر كردن به جهت كسب رزق، و تعقيب از براى فريضه مؤكّدتر است از تعقيب از براى نافله، و تعقيبات بسيار است و در اين رساله گنجايش ذكر آنها نيست.
و افضلِ آن تسبيح حضرت زهرا ـ سلام اللّه عليها ـ است.
و آن عبارت است از يك صد تسبيح به تقديم «تكبير»، سى و چهار مرتبه؛ و افضل بعد از آن در غير موارد منصوصه خاصّه، تقديم «تحميد» است، «سى و سه مرتبه» بنا بر اظهر و بعد از آن، «تسبيح» «سى و سه مرتبه»، پس اظهر تخيير [ است ]بعد از تكبير و [ نيز اظهر ]اولويّت تقديم «تحميد» بر «تسبيح» است در غير موارد منصوصه؛
و افضل، ساختن «سبحه» از «تربت حسينيّه»، ـ صلوات اللّه عليه ـ است.
و اقلّ آن، تكبيرات ثلاث متّصله به سلام است با رفع يد، و در شرطيّتِ جلوس و اتّصال به نماز و بين تعقيب و استقبال و طهارت در حال اختيار بدون ضرورت در تعقيب در صحّت آن، يا كمال آن، تأمّل است.
و اگر شك در عدد يكى معيّن از سه ذكر در تسبيح حضرت فاطمه ـ صلوات اللّه عليها ـ .نمايد در محلّش به جا مىآورد، و بعد از تجاوز به ذكر ديگرِ مترتّب بر آن اعتنا نمىنمايد در صورت ترتّب شرعى.
و زيادتى سهويّه، موجب استيناف نيست، و همچنين عمديّه به قصد ذكر مطلق در صورت عدم اخلال به اتّصال تسبيح حضرت فاطمه «صلوات اللّه عليها».