آوردن چيزى از آن در غير محلّ عمداً، باطل مى‌شود.

و امّا سهواً، پس اگر در اركان است، يعنى ركن را بر ركن سابق مقدّم داشتن نيز موجب بطلان نماز مى‌شود؛ و در غير آن چون اتيان به ركوع پيش از اتيان به قرائت و همچنين در اجزاى غير ركنيّه بعضى نسبت به بعض ديگر، مبطل نيست، و با امكانِ رعايتِ ترتيب در آنها در صورت داخل نشدن در ركنى از اركان، واجب است عود به سوى سابق و [ اگر ] با ترتيب عمل آورد، عملش صحيح است.[1]

10 . موالات

دهم: «موالات»[2] است و آن واجب است در افعال نماز، به معنى پى در پى بودن آنها با

<-> سهواً بر غير ركن، مبطل نيست، مثل تقديم ركوع بر قرائت؛ و همچنين غير ركن، بر غير ركن، تقديم آن سهواً، مبطل نيست، بلكه تحصيلِ ترتيب مى‌نمايد به ترتيبى كه گذشت با رعايت موالات در تدارك، و نماز صحيح مى‌شود؛ و در بعض صور، سجود سهو، لازم مى‌شود.

[1] .  با رعايت عدم فوت موالات لازمه از تدارك.

[2] . «موالات» در نماز معتبر است، و فصل طويل ـ كه موجب محو صورت صلاتيّه در نزد متشرّعه است ـ بين واجبات نماز، مبطل است عمداً و سهواً، و حاصل نمى‌شود اين فصل با خودِ ابعاض نماز، مثل سوره طويله، و از اين جهت، خواندن سوره‌هاى طولانى در نماز صبح، فى‌الجمله مبطل است عمداً براى تفويت وقت، نه محو صورت؛ بلكه به سكوت طولانى يا عمل غيرنمازى، محو صورتِ نماز حاصل مى‌شود. و همچنين از شستن رُعاف و وضوى مسلوس و نحو آن، استفاده مى‌شود كه مطلق اعمال، ماحى نيست، يا ماحى عمدى و سهوى نيست. و احوط اين است <->