و احتياطاً در «السلام عليكم»، ضمّ كند «و رحمه‌اللّه‌ و بركاته» را و ترك نكند اگر چه اقوى جواز ترك است خصوصاً كلمه «و بركاته» را.

عدم لزوم قصد خروج در سلام

و معتبر نيست در بيرون رفتن از نماز، قصد خروج در وقت سلام دادن، بلكه با وجود نيّتِ خلاف و قصد بيرون نرفتن از نماز، خارجِ از آن مى‌شود،[1] اگر چه بهتر در اين حال، اعاده نماز است.

9 . ترتيب

نهم: «ترتيب»[2] است و آن واجب است در نماز، مابين افعال و اجزاى آن و با عمل

  استحباب هفت تكبير

و مستحبّ است براى منفرد و جامع در فرايض يوميّه، توجّه به «هفت تكبير» [ كه ] يكى از آنها «تكبيرة الاحرامِ» واجب و بقيّه، مندوب است، و مخيّر است در احرام به هر كدام، اگر چه افضل و احوط، اخيره است، و مستحبّ است ادعيه مأثوره بين آنها و بعد از آنها.

[1] .  اطلاقش محلّ تامّل است و احوط، اعاده است مطلقا.

[2] . گذشت بيان واجبات نماز به ترتيب مذكور. و لازم است رعايت ترتيبِ واجبات نماز به نحو متقدّم، مثل تقديم تكبير بر قرائت، و حمد بر سوره، و قرائت بر ركوع، و ركوع بر سجود تا آخر واجبات نماز به نحو مذكور؛ و در صورت مخالفت ترتيب عمداً، نماز باطل مى‌شود بنا  بر احوط در مجموع آنچه ذكر شد.

  ترك سهوى ترتيب

و امّا مخالفت سهويّه، پس تقديم ركن بر ركن ديگر، مبطل است. و امّا تقديم ركن <->