<-> موضعى از بينى در اين مستحبّ.

و طمأنينه بعد از سجده ثانيه، به جلسه استراحت، مستحبّ است بنا  بر اظهر و واجب نيست اگر چه احوط است.

و مستحبّ است دعا در سجود، قبل از تسبيح به مأثور؛ و اين كه بر تسبيحه تامّه واحده، زيادتى بگويد به هر چه ميسّر شد از «سه» و «پنج» و «هفت» به نحو مذكور در ركوع؛ و اين كه بين سجدتين، دعا نمايد به مأثور از استغفار و غير آن.

و «اِقعاء» به نشستن روى دو پا، در حال جلوسِ بين دو سجده، يا غير اين موضع، مكروه است.

و مستحب است در جلوس بين دو سجده «تورّك»، يعنى بنشيند به ران چپ و قدم راست را بر باطن قدم چپ بگذارد و عقب را بر زمين قرار دهد. و دور نيست استحباب اين كيفيّت، در همه جلوسهاى مأمورٌ به نمازى در صورتى كه به رجاى مطلوبيّت به جا آورد در مثل جلسه استراحت و تشهّد. و براى زن مستحبّ است در جلوس نمازى نشستن بر اليتين و رفع رُكبتين و ضمّ فخذين به همديگر.

و مستحبّ است كه در وقت بلند شدن از سجده يا تشهّد، براى قيام نماز، بگويد: «بحول اللّه‌ و قوّته اَقومُ وأقعدُ»، يـا زيـاد كند «واَرْكَعُ واَسْجُدُ» و دور نيست كه اگر تأخير انداخت تا بعد از قيام و گفت، عمل بـه اين مستحب كرده باشد. و دور نيست استحباب تكبير براى قيام به رجاى مطلوبيّت خاصّه به انتقال از حالت صلاتى به حالت ديگر صلاتى.

  سجده‌هاى قرآن

سجَدات قرآن، پانزده عدد مى‌باشد، و غير چهارِ از آنها، مستحب است. <->