<-> زيادتىِ مجموع كه ركن است، نشده است.

و احكام ركنيّت و زيادتى عمديّه و سهويّه، مربوط به سجود عرفى يا وضع جبهه بر چيزى كه با آن سجود محقّق مى‌شود، است اگر چه از مايصح السّجود عليه نباشد.

  واجبات سجود

و در سجود، امورى واجب است به نحو اعمّ از داخل و خارج:

   وضع مساجد سبعه

اوّل: وضع هفت موضع است بر محلِّ استقرار، به نحوى كه ذكر مى‌شود و موافق با احتياط است.

  قرار دادن پيشانى بر زمين

[ يكى ] از آنها جبهه است، و آن طولاً: ما بين رستنگاهِ موى سر و طرف اعلاى بينى و عرضاً: بين دو جبين است، و احوط آن است كه از مقدارِ طرفِ انمله، كمتر نباشد؛ و انمله عبارت [ است ] از سر انگشت يا مفصلى كه در آن ناخن است، و طرف دوّم عبارت از سعه ناخن است؛ و كفايت صدق مسمّاى وضع جبهه بر زمين، خالى از وجه نيست؛ و در صورت رعايت احتياط در تحديدِ متقدّم، احوط اتّصال اين مقدار از زمين است به همديگر؛ پس سجود بر دانه‌هاى تسبيحِ معهود، خلاف احتياط است. وازاله مانع از ممّاسه جبهه به زمين از جبهه و زمين، لازم است اگر چه وَسَخ مانع و حايل باشد.

  قرار دادن باطن دو دست

و از آنها هفت موضع دو كف است به نحو صدق عرفى، به باطن آنها با استيعاب عرفى بنا  بر احوط در حال اختيار، و ظاهر آنها در صورت عدم تمكّن از وضع باطن. <->