<-> معوّذتين

«معوّذتين» از سوره‌هاى قرآن مى‌باشند و قرائت هر كدام از آنها در فريضه و نافله، جايز است.

  مشخص نمودن بسمله هر سوره

تعيين «بسمله» در حمد، و در صورت نذر و شبه آن، و ضيق وقت از غير، از يكى كه مى‌داند، و ندانستن غير يكى، براى كسى كه قاصد عمل به وظيفه واجبه است، لازم نيست، و در غير اين دو صورت، لازم است تعيين، و آن حاصل مى‌شود به قصد سوره خاصه و به قصد اِتْباع به آنچه از او صادر مى‌شود، اگر چه نداند فعلاً؛ و عزم مستقرّ به جريان بر عادت مستقرّه، به منزله قصد خاص است، كه اگر عدول كرد با يكى از مشخّصات، احوط اعاده بسمله است.

  عدول از سوره‌اى به سوره ديگر

عدول از سوره‌اى به سوره ديگر عمداً، جايز است در صورتى كه به نصف آن نرسيده باشد؛ و اگر تجاوز كرده از نصف و دو ثلث، جايز نيست عدول اگر چه دوّمى «اخلاص» و «جحد» باشد بنا  بر احوط؛ و احوط عدم عدول است در صورت بلوغ نصف، و همچنين مابين نصف و دو ثلث، و همين تحديد، احوط است در عدول از غير سوره «اخلاص» و «جحد» به سوى يكى از آنها.

و عبرت، به كلمات است بنا  بر اظهر، و تخمين و حدس ظنّى به عدد، كافى است، و فرقى بين ركعت اوّل و دوّم نيست.

و عدم جواز عدول از «اخلاص» و «جحد»، اگر چه قبل از نصف باشد، مگر به سوى «جمعه» و «منافقين» در روز جمعه اگر از نصف نگذشته باشد، و همچنين از غير <->