فصل دوّم

احكام قبله

  ماهيت قبله و كيفيت استقبال

س . ماهيّت «قبله» و كيفيّت استقبال را بيان فرماييد.

ج . بدان كه: «قبله» مكانى است كه «خانه كعبه» در آن واقع است و محاذى آن تا به آسمان و همچنين تا به آخر زمين، قبله است؛ و «حجر اسماعيل» داخل قبله نيست هر چند در «طواف گاه» داخل است.

و واجب است بر نمازگزار، توجّه به عين «كعبه»؛ و در حقِّ بعيد، جهت، كافى است.[1]

[1] . با تشخيص جهت با علايم مقرّره.

نحوه اماريّت مسجد و حرم براى عين كعبه

و امّا مسجد براى اهل حرم و حرم براى خارج از آن، پس اظهر اماريّت آنها است براى غير متمكن از مشاهده عين كعبه كه با تشخيص مبدأ و منتهاى مسجد، كعبه را تشخيص مى‌دهد در وسط موضع مسجد. و خارج از حرم، كعبه را كه محفوف به مسجد است، تشخيص مى‌دهد در وسط تقريبى آن مقدار. و در هر اماره‌اى، طلبِ اقربِ خطوط به صاحب علامت، لازم است، پس مطابق است با جهت براى [ شخصِ ] بعيد؛ پس از آن حدّى كه استقبالِ عين حرم با علامت قرار دادن آن براى <->