<-> نباشد اخراجش يا مستلزم هتك باشد، بر قبر نماز خوانده مى‌شود؛ و اگر خارج شد بعد به سببى، احوط اعاده نماز است؛ و اگر ممكن باشد بدون هتك ، اخراج او، محتمل است وجوب آن، مثل تغسيل و تكفين.

  جواز تيمّم براى نماز ميّت و بدون طهارت

جايز است تيمّم براى نماز ميّت، در صورت خوف فوت از مصلّى اگر چه آب داشته باشد، چنانكه جايز است بدون تيمّم هم نماز بخواند.

  اعاده نماز جلوسى با وجود شخص قادر

احوط اعاده نماز است اگر به اعتقاد عدم وجودِ قادر بر قيام، جالساً به جا آورد، بعد معلوم شد وجود او، يا آن كه بعد از فراغ، قادر پيدا شد، يا آن كه در اثناى نماز، عاجز شد و اتمام كرد آن را با جلوس.

  شك در اصل خواندن نماز ميّت يا صحّت آن

اگر شك كرد در وقوعِ نماز، بنا  بر عدم مى‌گذارد، و اگر شك كرد در صحّتِ واقع شده، بنا بر صحّت مى‌گذارد اگر چه مصلّى فاسق بوده.

  يقين به فساد نماز ميّت

و اگر يقين به فساد پيدا كرد، اعاده مى‌كند بنا  بر احوط اگر به اعتقاد مصلّى، صحيح بوده به حسب قطع يا اجتهاد يا تقليد او، و اگر از غفلت و نحو آن واقع شده، اعاده مى‌نمايد، و اگر اعتقاد او با اعتقاد مصلّى مخالف شد، لكن غير مصلّى مجتهد يا مقلّد بوده، اعاده ندارد.

  نماز ميّت در اثناى فريضه

احوط ترك نماز بر ميّت است در اثناى فريضه يوميّه، مگر آن كه متعيّن شود واجب <->