1
و اگر در بين غسل، حدث اصغر از او صادر شود، احتياط شديد آن است كه استيناف غسل كند به قصد آنچه بر او است از اتمام يا غسل تامّ، و وضو[1] بسازد.
و اگر حدث اكبر در اثناى غسل واقع شود: اگر همان حدثى كه رفع آن را مىكرد، واقع شود، اعاده غسل[2] نمايد به شرط عدم[3] استمرار؛ و اگر غير آن واقع شود، غسل[4] باطل نمىشود، و جايز است استيناف غسل براى رفع هر دو حدث، و وضو مىسازد اگر حادث، جنابت نباشد.
[1] . يعنى وجوباً.
[2] . على الاحوط بعد از تطهير ظاهر و در صورتِ انقطاع قبل از غسل.
[3] . بعد از وقوع در اثناى غسل؛ و همچنين اعاده نمايد نماز و مقدّمات آن را در صورت رؤيت قبل از اتمام نماز على الاحوط.
و احوط تأخير نماز و مقدّمات آن است تا زمانى كه مىداند انقطاع خون را در آن زمان، چه بُرء باشد، چه فترت داشته.
[4] . لكن رعايت ترك تأخير نماز بشود اگر چه به استيناف و اتيان به يك غسل به قصد تمام آنچه در ذمّه است از استحاضه و جنابت يا مسّ ميت.