<- تيمم مى‌تواند، يا آن كه با تيمّم بيش از وضو، افعال نماز با طهارت واقع مى‌شود، چه آن كه قبل از نماز باشد يا در اثنا؛ و احتياط در جمع است با امكان، بين نماز با وضوى مذكور و نماز با تيمم مذكور.

  صور مسأله و چند فرع

و از بيان متقدّم، ظاهر شد كه اصل مسأله، سه صورت دارد:

صورتى كه موظّف است در آن، به اتيان نمازى كه تماماً با طهارت مائيّه است؛

و صورتى كه مكلّف است در آن، به تجديد وضو در اثنا و بنا؛

و صورتى كه موظّف است در آن، به به جا آوردن نماز با يك وضو قبل از آن.

و عدم فرق بين مسلوس و مبطون با حفظ مماثلت و ساير خصوصيّات و احتمالات، از بيانات سابقه معلوم شد.

و وضوئى كه كافى است براى نماز، كافى است براى متعلّقات آن از قبيل: قضاى تشهد و سجده منسيّين و نماز احتياط با شك با رعايت تجديد و بناى در آن صورتى كه در نفس نماز، مكلّف است به آن.

بدان كه اظهر لزوم وضو است بر مستمرّ الحدث براى هر نماز نافله، مثل فريضه. و آنچه كه مانع از تعدّى نجاست است به ظاهر، احوط تبديل آن است با هر وضوئى بدون فعل كثير و همچنين غَسل حَشَفه.

و در مبطون، اگر ممكن باشد علاجِ تعدّى، لازم است با غَسل محلّ بدون عسر يا فعل كثير على الاحوط.

و احوط معالجه اين قسم از امراض مانعه از نمازِ مختار است، اگر چه متوقّف به بذلِ مالِ ممكنِ غيرِ مُجْحف باشد. ->