غصبى است ولكن هواى آن مكان، مباح است، وضويش صحيح است يا نه؟

ج . وضو گرفتن در چنين محلّ، مثل وضو گرفتن[1] در كفش غصبى است؛[2] پس در وقت مسح، پا را خارج كند از محل غصب، ان شاءاللّه‌ تعالى وضويش صحيح است.

س . غسل در حمّام غصبى با وجود بودن حمّامِ مباح، صحيح است يا نه؟

ج . غسل فاسد است اگر چه آب آن حمّامِ غصبى،[3] مباح باشد.

س . هرگاه از زمين غصبى آب مباح را بردارد ودر جاى مباحى وضو بسازد ياغسل كند، چه صورت دارد؟

ج . ان شاءاللّه‌ تعالى عيب ندارد، وضو و غسلش صحيح است.

س . هرگاه در زمين غصبى، آب باران جمع شود و از آن آب بردارد به جهت رفع حدث، آيا رفع حدث به آن مى‌شود يا نه؟

ج . بلى رفع حدث به آن مى‌شود اگر مالكِ زمين، قصد حيازت نكرده باشد.

  فاقِد طهورين

س . فاقدِ طهورين، يعنى آن كه نه آب و نه چيزهايى كه تيمّم بر آن جايز است يافت شود برايش، آيا تكليف او ساقط است، يا آن كه بايد اتيان به صلات نمايد بلاطهارت؛ و بر تقدير سقوط، آيا قضا لازم است اگر وقت بگذرد و واجد احد طهورين شود، يا نه؛ و در صورت ثانيه كه تكليف ساقط نباشد، باز حكم به لزومِ قضا است يا نه؟

ج . احوط آن است كه به همان حالت، نماز كند، و لازم است قضاى آن را نيز به عمل آورد با طهارت.

[1] . گذشت حال مكان غصبى.

[2] . و آن، مانند فرش غصبى است و حكم كون در مكان غصبى را دارند. و بيرون آوردن پا در حال مسح، مثل اخراجِ پا از فرش است كه مصِحّحِ خصوص مسح است، نه مطلقِ وضو، مگر بنابر صحّت وضو با غصبيّت كون، كه بيرون آوردن پا لازم نيست مگر تكليفاً فقط.

[3] . در اين صورت، مثل وضو در مكان غصبى است.