و در حج مندوب از بالغ، اذن اَب لازم نيست مگر در صورت تحقّق ايذا، مثل صورت خطر در سفر يا طول مفارقت اگر موجب ايذا است، كه رعايت استيذان ابوين، لازم است به حسب تكليف.

صحّت احرام ولیّ از طفل غیر ممیّز و مجنون

صحيح است احرام ولىّ از طفل غير مميّز و از مجنون. و متولىِ نيّتِ احرامِ طفل، ولىّ حاضر مى‌شود. و تمام اعمال حج را آنچه را متمكّن است [  خود  ]طفل و غير عاقل، انجام مى‌دهد، با نيّت ولىّ؛ و آنچه را كه متمكّن نيست ـ مثل رمى ـ ولىّ از جانب او انجام مى‌دهد و او را بازمى‌دارد از محظورات احرام. و از جمله واجبات، تلبيه احرام است كه اگر متمكّن باشد طفل و غير عاقل، انجام مى‌دهد با نيّت ولىّ، و گرنه ولىّ، نايب مى‌شود.

و احوط طهارت هر دو [ طفل و ولىّ ] و نماز هر دو است، مگر آنكه طفل نتواند نماز تامّ به جا بياورد كه ولىّ نيابت مى‌نمايد در نماز. و هم چنين وضوى طواف را هر دو به جا بياورند با تمكّن طفل. و طواف به اطافه ولىّ انجام مى‌گيرد با نيّت [ كردن ] ولىّ، طواف طفل و مجنون را.

و اگر طفل يا مجنون را راكب دابّه نمود، خودش با آن دابّه ملازمت مى‌نمايد تا نيّت از ولىّ انجام شود.

و هم چنين ملازمت مى‌نمايد در وقوفين با طفل و مجنون و نيّت را ولىّ انجام مى‌دهد. و رمى جمرات را ولىّ با نيّت انجام مى‌دهد؛ و اگر ممكن باشد [  كه  ]سنگ ريزه را در دست طفل يا مجنون بگذارد و ولىّ با آن كيفيتْ رمى و نيّت نمايد، احوط اختيار آن است.

و تمام افعال را آنچه در غير نيّت مى‌تواند انجام دهد [ و ] ولىّ [ فقط  ] متصدّى‌نيّت مى‌شود؛ پس اگر متمكّن از نماز باشد، ولىّ نيابت نمى‌نمايد، لكن احوط جمع است به اعتبار عدم تميّز طفل كه مانع از نيّت است؛ بلكه فرض انجام تمام نماز از غير مميّز، بعيد است.