ممكن بود لحوق او بهر كدام.

و اگر تاريخ هر دو مجهول بود به نحوى كه در هركدام امكان و امتناع لحوق محتمل بود، اظهر ترجيح به تأخّر فراش وطى به اعم از شبهه است، در صورت دو شبهه يا دو تزويج يا مختلف، و تعيين با قرعه محتمل است.

و در صورت عدم علم به تاخر يكى، اظهر تعيّن قرعه است در جميع صور امكان يا احتمال لحوق بهر كدام.

و امّا شير دادن و احكام رضاع و ملحق به آن، پس تابع نسب است، به هر طريقى كه معيّن شود به حكم شرع.

  محدوده تأثير لعان در انتفاى نسب و آثار آن

3. با لعان مردى به نحو مؤثر، در صورت انكار ولد، منتفى مى‌شود نسبش به زوج، و نشر حرمت در ارث و لبن از او نمى‌كند اگر چه ناشر از زن باشد؛ و هم چنين در نكاح از حيث نسب، ناشر حرمت براى زوج نيست، بلى از حيث مصاهرت در صورت لحوق به مادر به نحو صحيح، ربيبه او است؛ پس بعد از لعان و انتفاى نسب از زوج اگر اقرار كرد، ثابت مى‌شود آنچه مقتضاى اقرار، ثبوت آن است، مثل ارث پدر نه ارث او از ولد، و هم چنين ساير آثار نسب.

2. رضاع[1]

سبب دوّم از اسباب تحريم، رضاع است.

شروط نشر حرمت به سبب رضاع

  شرط اوّل: استناد شير به سبب خاص شرعى

شرط اوّل از جمله شروط انتشار حرمت به سبب رضاع، اين است كه شير از وطى

[1]. 8 / ع 1 / 1399.